Значение слова βέλτιον из словаря Греческо-русский объединенный словарь И.Х. Дворецкого и Дж. Стронга

βέλτιον

Словарное определение: βέλτιον 1) n к βελτίων; 2) compar. к εὖ I. βελτίων 2, gen. ονος (ι) compar. к ἀγαθός. ἀγαθός 3 (αγ) (compar. ἀμείνων, βελτίων, κρείσσων, λωΐων, λώ̣ων, поэт. тж. ἀρείων, βέλτερος, λωΐτερος, φέρτερος; superl. άριστος, βέλτιστος, κράτιστος, λώϊστος, λω̣στος, поэт. тж. βέλτατος, φέριστος, φέρτατος, κάρτιστος) 1) хороший, отличный (ἰητήρ, θεράπων Hom.): ἀγαθός τι Hom., Her., Plat., εἴς и πρός τι Plat., περί τι Lys., ἔν τινι Plat. и ποιεῖν τι Hes., Plat. искусный (отличившийся) в чем-л.; 2) добрый, благой (δαίμων Arph.; θεός Plut.): καλὸς κἀγαθός Plat. нравственно (духовно) совершенный; ὦ γαθέ! Plat. ах, мой милый!; 3) доблестный, храбрый (’Αχιλλεύς Hom.): βοὴν ἀγαθός Hom. славный в бою; 4) благородный, знатный Hom., Pind., Soph., Eur.: δεσπόται ἀγαθοί τε καὶ ἐξ ἀγαθῶν Plut. знатные повелители из знатных родов.

Варианты, встречающиеся в Писании:

  • @βέλτιον@
  • (11)
  • Очень
  • хорошо
  • (3),
  • лучше
  • (7),
  • отличного
  • (1) @βέλτιόν@
  • (1)
  • лучше
  • (1)